1 – Ponieważ to sam Bóg nakazał ją uświęcać. Powiedział bowiem:
„Pamiętaj o dniu szabatu, aby go uświęcić. Przez sześć dni będziesz pracował i wykonywał wszystkie swoje zadania. Ale siódmy dzień jest szabatem Pana, Boga twego; nie będziesz wykonywał żadnej pracy, ani ty, ani twój syn, ani twoja córka, ani twój sługa, ani twoja służebnica, ani twoje zwierzę, ani cudzoziemiec, który jest w twoich bramach. „W sześciu dniach bowiem uczynił Pan niebo i ziemię, morze i wszystko, co w nich jest, a siódmego dnia odpoczął; dlatego Pan pobłogosławił dzień szabatu i uświęcił go”. Księga Wyjścia 20:8–11.
2 – Ponieważ jest to znak między Bogiem a Jego ludem.
„I uświęcajcie moje soboty, a będą one znakiem między mną a wami, abyście wiedzieli, że Ja jestem Pan, wasz Bóg.” Ezechiel 20:20.
3 – Ponieważ jest pamiątką stworzenia.
„A gdy Bóg zakończył w siódmym dniu dzieło, które uczynił, odpoczął w siódmym dniu od wszelkiego dzieła, które uczynił.” Księga Rodzaju 2:2.
4 – Ponieważ Bóg odpoczął w nim.
„A gdy Bóg zakończył w siódmym dniu dzieło, które uczynił, odpoczął w siódmym dniu od wszelkiego dzieła, które uczynił. I pobłogosławił Bóg dzień siódmy, i uświęcił go, ponieważ w nim odpoczął od wszelkiego dzieła, które Bóg stworzył i uczynił.” Księga Rodzaju 2:2 i 3.
5 – Ponieważ Bóg pobłogosławił i uświęcił dzień szabatu.
„I pobłogosławił Bóg dzień siódmy, i uświęcił go, gdyż w nim odpoczął od wszelkiego dzieła, które Bóg stworzył i uczynił.” Księga Rodzaju 2:3.
6 – Ponieważ jest to część sprawiedliwości Bożej.
„Twoje przykazania są sprawiedliwością.” Psalm 119:172, ostatnia część.
7 – Ponieważ jest to integralna część prawa Bożego.
„Pamiętaj o dniu szabatu, aby go uświęcić. Przez sześć dni będziesz pracował i wykonywał wszystkie swoje dzieła. Ale siódmy dzień jest szabatem Pana, Boga twego; nie będziesz wykonywał żadnej pracy, ani ty, ani twój syn, ani twoja córka, ani twój sługa, ani twoja służebnica, ani twoje zwierzę, ani cudzoziemiec, który jest w twoich bramach. Albowiem w sześciu dniach uczynił Pan niebo i ziemię, morze i wszystko, co w nich jest, a siódmego dnia odpoczął; dlatego Pan pobłogosławił dzień szabatu i uświęcił go.” Księga Wyjścia 20:8–11.
8 – Bo błogosławiony jest ten, kto go przestrzega.
„Błogosławiony człowiek, który to czyni, i syn człowieczy, który się tego trzyma; który strzeże się zbezczeszczenia szabatu i powstrzymuje swoją rękę od czynienia zła. Izajasz 56:2.
9 – Ponieważ jest to święty dzień Pana.
„Jeśli powstrzymasz swoją stopę od szabatu, od czynienia swojej woli w mój święty dzień, i nazwiesz szabat rozkoszą, a święty dzień Pana godnym czci, i będziesz go czcić, nie podążając swoimi drogami, nie dążąc do czynienia swojej woli, ani nie wypowiadając swoich słów, wtedy będziesz się rozkoszował w Panu, a Ja sprawię, że będziesz jeździł po wyżynach ziemi, i będę cię podtrzymywał dziedzictwem twojego ojca Jakuba; bo usta Pana to powiedziały.” Izajasz 58:13 i 14.
10 – Ponieważ prawo Boże jest wieczne.
„Twoja sprawiedliwość jest sprawiedliwością wieczną, a Twoje prawo jest prawdą. Psalm 119:142.
11 – Ponieważ ten, kto praktykuje sprawiedliwość Bożą, jest sprawiedliwy tak jak On jest sprawiedliwy.
„Dzieci, niech was nikt nie zwodzi. Kto praktykuje sprawiedliwość, jest sprawiedliwy, tak jak On jest sprawiedliwy. 1 List Jana 3:7.
12 – Ponieważ z powodu naruszenia szabatu Bóg nakazał zabić człowieka, który został przyłapany na zbieraniu drewna w tym dniu.
„Gdy więc synowie Izraela przebywali na pustyni, znaleźli człowieka zbierającego drewno w dzień szabatu. A ci, którzy go znaleźli, przyprowadzili go do Mojżesza i Aarona oraz do całego zgromadzenia. I postawili go pod straż, gdyż nie było jeszcze ustalone, co należy z nim uczynić. Wtedy rzekł Pan do Mojżesza: „Ten człowiek z pewnością umrze; cała społeczność ukamienuje go poza obozem”. Wtedy cała społeczność wyprowadziła go poza obóz i ukamienowała go, a on umarł, tak jak Pan nakazał Mojżeszowi”. Liczb 15:32–36.
13 – Bo dzięki nim mamy życie.
„Ale dom Izraela zbuntował się przeciwko mnie na pustyni, nie przestrzegając moich ustaw i odrzucając moje wyroki, które, jeśli ktoś je wypełnia, będzie przez nie żył; i bardzo zbezcześcili moje soboty; i powiedziałem, że wyleję na nich mój gniew na pustyni, aby ich zniszczyć”. Ezechiel 20:13.
14 – Ponieważ jest on prawdą Bożą.
„Twoje prawo jest prawdą”. Psalm 119:142, ostatnia część.
15 – Z powodu naruszenia szabatu Bóg wylał swój gniew na lud Izraela.
„Ale także synowie zbuntowali się przeciwko mnie i nie postępowali według moich ustaw, ani nie przestrzegali moich nakazów, aby je wypełniać, a przecież człowiek, który je wypełnia, będzie przez nie żył; zbezcześcili moje soboty; dlatego powiedziałem, że wyleję na nich mój gniew, aby wypełnić na nich moją złość na pustyni.” „Ponieważ nie wykonywali moich wyroków, odrzucili moje ustawy i zbezcześcili moje soboty, a ich oczy podążały za bożkami ich ojców”. Ezechiel 20:21 i 24.
16 – Ponieważ w pouczeniu danym przez Boga jest napisane:
„Nie wynosicie ładunków z waszych domów w dzień szabatu ani nie wykonujecie żadnej pracy; raczej uświęcajcie dzień szabatu, jak nakazałem waszym ojcom”. Werset 22.
17 – Ponieważ Nehemiasz przypomniał ludowi, że z powodu przekroczenia szabatu Bóg rozgniewał się na ich przodków.
„W tamtych dniach widziałem w Judzie tych, którzy w szabat tłoczyli wino i przywozili snopy, które ładowali na osły; a także wino, winogrona i figi oraz wszelkiego rodzaju ładunki, które przywozili do Jerozolimy w szabat; i protestowałem przeciwko nim w dniu, w którym sprzedawali prowiant. W Jerozolimie mieszkali też Tyroczy, którzy przywozili ryby i wszelkie towary, które sprzedawali w szabat synom Judy i w Jerozolimie. I sprzeciwiłem się dostojnikom Judy i rzekłem do nich: Cóż to za zło czynicie, profanując dzień szabatu? Czyż wasi ojcowie nie czynili tak, i czyż nasz Bóg nie sprowadził całego tego zła na nas i na to miasto? A wy jeszcze bardziej wzmacniacie gniew Jego na Izrael, profanując szabat. Stało się więc, że gdy przed szabatem cień padał już na bramy Jerozolimy, rozkazałem zamknąć bramy; i kazałem, aby ich nie otwierano aż do końca szabatu; i postawiłem przy bramach niektórych z moich sług, aby żadne ładunki nie wchodziły w dzień szabatu”. Nehemiasza 13: 15–19.
18 – Ponieważ autor Listu do Hebrajczyków mówi o nim, zachęcając nas do wejścia w ten odpoczynek, abyśmy nie popadli w ten sam przykład nieposłuszeństwa.
„Obawajmy się więc, aby przypadkiem, porzucając obietnicę wejścia do Jego odpoczynku, nie okazało się, że ktoś z was pozostaje w tyle. Bo i nam, podobnie jak im, została głoszona Dobra Nowina, ale słowo głoszenia nic im nie pomogło, ponieważ nie było połączone z wiarą u tych, którzy je słyszeli. My bowiem, którzy uwierzyliśmy, wchodzimy do tego odpoczynku, tak jak powiedział: Tak przysiągłem w gniewie moim, że nie wejdą do mojego odpoczynku; choć ich dzieła były zakończone od założenia świata. Bo w pewnym miejscu tak powiedział o siódmym dniu: I odpoczął Bóg od wszystkich swoich dzieł w siódmym dniu. I znowu w tym miejscu: Nie wejdą do mojego odpoczynku. Skoro więc pozostaje, aby niektórzy do niego weszli, a ci, którym najpierw głoszono dobrą nowinę, nie weszli z powodu nieposłuszeństwa, wyznacza on ponownie pewien dzień, mówiąc: Dzisiaj, przez Dawida, wiele czasu później, jak jest napisane: Dzisiaj, jeśli usłyszycie Jego głos, nie zatwardzajcie serc waszych. Gdyby bowiem Jozue dał im odpoczynek, nie mówiłby potem o innym dniu. Zatem pozostaje jeszcze odpoczynek sabatowy dla ludu Bożego. Bo kto wszedł do Jego odpoczynku, sam odpoczął od swoich uczynków, tak jak Bóg od swoich. Starajmy się więc wejść do tego odpoczynku, aby nikt nie popadł w ten sam przykład nieposłuszeństwa”. List do Hebrajczyków 4:1–11.
19 – Bo taki był zwyczaj Jezusa.
„A gdy przyszedł do Nazaretu, gdzie się wychował, wszedł w dzień szabatu, zgodnie ze swoim zwyczajem, do synagogi i wstał, aby czytać.” Łukasz 4:16.
20 – Ponieważ Paweł, apostoł pogan, również miał ten sam zwyczaj.
„A oni, wychodząc z Perge, przybyli do Antiochii w Pisidii i w szabat weszli do synagogi i usiedli.” Dzieje Apostolskie 13:14.
„A gdy Żydzi wyszli z synagogi, poganie prosili, aby w następną sobotę powtórzono im to samo.” Dzieje Apostolskie 13:42.
21 – Ponieważ jest to dzień, który przestrzegał pierwotny Kościół.
„Ponieważ od dawna w każdym mieście jest ktoś, kto głosi Mojżesza, a w każdą sobotę jest on czytany w synagogach. Dzieje Apostolskie 15:21.
„A Paweł, jak to miał w zwyczaju, udał się do nich i przez trzy soboty dyskutował z nimi na temat Pism”. Dzieje Apostolskie 17:2.
„I w każdą sobotę dyskutował w synagodze, przekonując Żydów i Greków”. Dzieje Apostolskie 18:4.
22 – Bo kto nie przestrzega szabatu, nawet jeśli przestrzega pozostałych przykazań, staje się winny wszystkich.
„Kto bowiem przestrzega całego Prawa, a potknie się w jednym punkcie, staje się winny wszystkich.” List św. Jakuba 2:10.

Oli Prestes
Misjonarz