1 – Well et Gott selwer war, deen eis befohlen huet, en helleg ze halen. Well hien huet gesot:
"Erënner dech un den Sabbatdag, fir en helleg ze halen.
Sechs Deeg sollt dir schaffen a all Är Aarbecht maachen. Awer de siwenten Dag ass de Sabbat vum Här, ärem Gott; dir däerft keng Aarbecht maachen – weder dir, nach ären Jong, nach äert Meedchen, nach ären Knecht, nach äert Déngschtmeedchen, nach äert Vieh, nach de Friemer, deen an äre Pforten ass.
Well de Här huet an sechs Deeg de Himmel an d'Äerd gemaach, d'Mier an alles, wat an hinnen ass, an um siwenten Dag huet hien geruht; dowéinst huet de Här de Sabbatdag gesegent an en helleg gemaach." Exodus 20:8–11.
2 – Well et d'Zeechen tëscht Gott an sengem Vollek ass."An hällegt meng Sabbata, an si wäerten e Zeechen tëscht mir an iech sinn, fir datt dir wësst, datt ech de Här, ären Gott, sinn." Hesekiel 20:20.
3 – Well et e Gedenken un d'Schafung ass.
"An wéi Gott um siwenten Dag d'Aarbecht, déi hien gemaach hat, fäerdeg hat, huet hien um siwenten Dag vun all senger Aarbecht, déi hien gemaach hat, geroucht." 1. Mose 2:2.4 – Well Gott dorop gerouht huet.
"An um siwenten Dag huet Gott d'Aarbecht, déi hien gemaach hat, fäerdeggestallt; an um siwenten Dag huet hien vun all der Aarbecht, déi hien gemaach hat, gerouht. An Gott huet de siwenten Dag gesegent a geheiligt; well hien dorop gerouht huet vun all der Aarbecht, déi Gott geschaf an gemaach hat." Genesis 2:2 an 3.5 – Well Gott de Sabbat gesegnet an helleg gemaach huet.
"An Gott huet den siwenten Dag gesegnet a helleg gemaach; well hien an him gerouegt huet vun all senger Aarbecht, déi Gott geschaf an gemaach hat." Genesis 2:3.6 – Well et Deel vun der Gerechtegkeet vu Gott ass.
"Deng Geboter sinn Gerechtegkeet." Psalm 119:172, leschte Deel.
7 – Well et en integralen Deel vum Gesetz vu Gott ass.
"Erënner dech un den Sabbatdag, fir en helleg ze halen. Sechs Deeg solls du schaffen a all deng Aarbecht maachen. Awer den siwenten Dag ass de Sabbat vum Här, dengem Gott; du däerfs keng Aarbecht maachen, nach däi Jong, nach däi Meedchen, nach däi Knecht, nach däi Déngschtmeedchen, nach däi Vieh, nach de Friemer, deen an dengen Pforten ass.
Well am sechsten Dag huet de Här de Himmel an d'Äerd, de Mier an alles, wat an hinnen ass, gemaach, an huet um siwenten Dag geroucht; dowéinst huet de Här de Sabbatdag gesegent a geheiligt." Exodus 20:8–11.
8 – Well deen, deen en hält, ass gesegnet.
"Geseent ass de Mann, deen dëst mécht, an de Jong vum Mënsch, deen drun festhält; deen sech dorunner hält, de Sabbat net ze profanéieren, a seng Hand dovun ofhält, eppes Béisst ze maachen. Jesaja 56:2.
9 – Well et de hellege Dag vum Här ass.
"Wann dir ären Fouss dovun zeréckhält, de Sabbat ze briechen, vun ärem eegene Wëllen op mengem hellege Dag, an de Sabbat eng Freed nennt, an de hellege Dag vum Här, éierbar, an en éiert, andeems dir net ären eegene Wee geet, nach no ärem eegene Wëllen sicht, nach äer eege Wierder schwätzt, dann wäert dir Iech um Här ergéien, an ech wäert Iech op d'Héichten vun der Äerd fuere loossen, an ech wäert Iech mat dem Ierfschaftsdeel vun ärem Papp Jakob nähren; well de Mond vum Här huet geschwat." Jesaja 58:13 a 14.
10 – Well d'Gesetz vu Gott éiweg ass.
"Är Gerechtegkeet ass eng éiweg Gerechtegkeet, an äert Gesetz ass Wourecht. Psalm 119:142.
11 – Well jiddereen, dee d'Gerechtegkeet vu Gott übt, ass gerecht, genee wéi Hien gerecht ass.
"Kléin Kanner, loosst iech vun nikengem täuschen. Deen, dee Gerechtegkeet übt, ass gerecht, genee wéi Hien gerecht ass." 1. Johannes 3:7.
12 – Well wéinst der Übertretung vum Sabbat huet Gott befohlen, datt e Mann, deen um deem Dag beim Holzsammelen erwëscht gouf, sollt ëmbruecht ginn.
"Wéi d'Kanner Israels an der Wüst waren, hunn si e Mann um Sabbat Dag Holz sammelen fonnt. Déi, déi hien Holz sammelen fonnt hunn, hunn hien bei Moses an Aaron an bei d'ganz Versammlung bruecht. An si hunn hien an d'Haft geholl; well nach net erkläert gouf, wat mat him sollt geschéien.
Da sot de Här zum Moses: 'Déi Persoun muss sécherlech stierwen; d'ganz Versammlung soll si ausserhalb vum Lager steenegen.' Also huet d'ganz Versammlung si ausserhalb vum Lager geholl a si gestenegt, an si ass gestuerwen, wéi de Här dem Moses befohlen hat." Numeri 15,32–36.
13 – Well duerch si hu mir Liewen.
"Awer d'Haus Israel huet sech an der Wüst géint mech opgeleet, well si net no menge Statuten gelaf sinn an meng Urteeler verworf hunn, no deenen een lieft, wann een se hält; a si hunn meng Sabbate staark entweih; a ech hu gesot, ech géif mäi Grimm iwwer si an der Wüst ausgiess, fir se ze vernichten." Hesekiel 20,13.
14 – Well Hien d'Wourecht vu Gott ass.
"Däi Gesetz ass Wourecht." Psalm 119:142, leschte Deel.
15 – Wéinst der Übertretung vum Sabbat huet Gott säi Grimm iwwer d'Leit vun Israel ausgeschot.
"Awer d'Kanner hunn sech och géint mech opgeleet; si hunn net an menge Verordnungen gaangen, nach hunn si meng Geboter gehalen, fir se ze maachen—duerch déi, wann e Mënsch se mécht, hie wäert duerch si liewen—si hunn meng Sabbate verunehrt; dofir hunn ech gesot, ech géif mäi Grimm iwwer si ausgi, fir mäi Zorn géint si an der Wüst auszeféieren." "Well si meng Geboter net ausgefouert hunn, meng Ordonnancen ofgewise hunn, meng Sabbate entweihlt hunn, an hiert A op d'Gëtzen vun hiren Ahnë geréckelt hunn." Hesekiel 20,21 a 24.
16 – Well an der Instruktioun, déi Gott ginn huet, steet:
"Dir däerft keng Laascht aus ären Haiser erausbréngen um Sabbatdag, nach all Aarbecht maachen; mee dir sollt de Sabbatdag helleg halen, wéi ech ären Vätere befohlen hunn." Vers 22.
17 – Well Nehemia huet d'Leit drun erënnert, datt wéinst hirer Übertretung vum Sabbat, Gott op hiren Ahnväter wüetend war.
"An deenen Deeg hunn ech a Juda e puer gesinn, déi um Sabbat Wäinpressen trëppelen an Bündelen erakréien, déi si op Eselen gedroen hunn, souwéi Wäin, Drauwen a Feigen, an all Zort Laaschten, déi si um Sabbat an Jerusalem erakréien; an ech hunn si op deem Dag getadelt, wou si Liewensmëttel verkaaft hunn. Et waren och Tyrer zu Jerusalem, déi Fësch a all Zort Wueren bruecht hunn, déi si um Sabbat un d'Juden an zu Jerusalem verkaaft hunn. Also hunn ech d'Adeliker vu Juda konfrontéiert a gesot: 'Wat fir e biese Ding maacht dir do, de Sabbat ze entweihnen? Hunn net och är Väter datselwecht gemaach, an huet net eise Gott all dëst Ongléck iwwer eis an iwwer dës Stad bruecht? An dir maacht seng Wut géint Israel nach méi hefteg, well dir de Sabbat entheelt. Also, wéi de Schied op d'Pforten vun Jerusalem gefall ass, ier de Sabbat ugefaangen huet, hunn ech befohlen, d'Pforten zouzemaachen; an ech hunn befohlen, datt si net opgemaach ginn, bis nom Sabbat; an ech hunn e puer vun menge Dénger bei de Pforten opgestallt, sou datt keng Laascht um Sabbat erakënnt."
Nehemia 13,15–19.
18 – Well de Verfasser vum Bréif un d'Hebräer vun him schwätzt a eis dréngt, an déi Rou anzegoen, fir datt mir net an datselwecht Beispill vun Ongehorsam falen.
Loosst eis also Angscht hunn, datt, well eng Verspriechung, an säi Rou anzedréngen, nach besteet, et kéint schéngen, datt ee vun iech hannerlooss gëtt. Fir d'gutt Noriicht gouf eis genee esou gepredigt wéi hinnen, mä dat Wuert, dat si héieren hunn, huet hinnen net gehollef, well et net mam Glawe bei deenen, déi et héieren hunn, vermëscht war. Well mir, déi gegleeft hunn, an déi Rou erakommen, genee wéi hien gesot huet: 'Dofir hunn ech an mengem Zorn geschworen: Si wäerten meng Rou net erakommen'—obwuel seng Wierker vun der Grënnung vun der Welt un fäerdeg waren. Well op enger Plaz huet hien vum siwenten Dag gesot: 'An Gott huet um siwenten Dag vun all senge Wierker geroucht.' An nach eng Kéier an dësem Passage: 'Si wäerten mäi Rou net erakommen.' Well et also nach fir e puer iwwreg bleift, fir an de Rou erakommen, an déi, deenen d'gutt Noriicht als éischt verkënnegt gouf, wéinst Ongehorsamkeet net erakomm sinn, setzt hien nach eng Kéier e bestëmmten Dag, 'Haut', a seet duerch David, laang duerno, wéi et geschriwwen steet: 'Haut, wann dir seng Stëmm héiert, verhaart net är Häerzer. Well wann de Josua hinnen Rou ginn hätt, hätt hien net vun engem aneren Dag duerno geschwat. Dofir bleift e Sabbat-Rou fir d'Volk vu Gott. Well deen, deen an säi Rou agaangen ass, huet och selwer vun senge Wierker gerouegt, genee wéi Gott vun de sengen. Loosst eis also dru striewen, an déi Rou anzegoen, sou datt kee wéinst Ongehorsamkeet ëmfält. Hebräer 4:1–11.
19 – Well dat war d'Gewunnecht vum Jesus.
"An wéi hien a Nazareth koum, wou hien opgewuess war, ass hien um Sabbatdag an d'Synagog gaangen, wéi et seng Gewunnecht war, an ass opgestanen, fir ze liesen." Lukas 4:16.
20 – Och de Paul, de Apostel vun de Heiden, huet dës Gewunnecht gefollegt.
"An si hunn, nodeems si Perga verlooss haten, Antiochia an der Pisidien erreecht, an si sinn um Sabbatdag an d'Synagog agaangen a hunn sech gesat." Apostelgeschicht 13:14."An wéi d'Juden aus der Synagog erausgaange waren, hunn d'Heiden gefrot, datt dës Wierder hinnen um nächsten Sabbat erzielt géifen ginn." Apostelgeschicht 13:42.
21 – Well dëst de Dag ass, deen d'fréi Kierch observéiert huet.
"Well de Moses, zënter ale Zäiten, an all Stad ee huet, deen him predigt, an all Sabbat gëtt an de Synagogen gelies. Apostelgeschicht 15:21.
"An de Paul, wéi et seng Gewunnecht war, ass bei si eran gaangen; an dräi Sabbate huet hien mat hinnen aus de Schrëften diskutéiert." Apostelgeschicht 17:2.
"An all Sabbat huet hien an der Synagog diskutéiert, an huet souwuel Judden wéi och Griechen iwwerzeegt." Apostelgeschicht 18:4.22 – Well deen, dee d'Sabbat net hält, och wann hien déi aner Geboter hält, gëtt schëlleg un hinnen all.
"Well deen, dee dat ganzt Gesetz hält, awer an engem Punkt feelt, gëtt schëlleg un hinnen all." Jakobus 2:10.

Oli Prestes
Missiounär