Textos

Мо чӣ гуна метавонем Худоро пайдо кунем?
Азбаски Худо роҳи наздик шудан ба Ӯро муқаррар кардааст, роҳи дигаре вуҷуд надорад. Аммо ин роҳ чист? Ва онро дар куҷо метавонем пайдо кунем?

Худи Ӯ фармудааст: «Шумо Маро меҷӯед ва меёбед, агар бо тамоми қалби худ Маро ҷӯед». Иеремия 29:13.

Аммо ниҳодҳои динӣ ин ақидаро паҳн кардаанд, ки наҷот танҳо бо бовар доштан ба Исо ба даст меояд, гӯё ин як эътиқоди мистикӣ ё хурофот бошад. Ин хеле нодуруст аст, зеро шунавандагонро водор месозад, ки ба ин роҳи осони ба даст овардани мағфират ва наҷот бовар кунанд, зеро он ба манфиатҳои онҳо мувофиқ аст.

Ва ин ба он хотир рӯй медиҳад, ки гуруҳои навбатдор ба матнҳое часпидаанд, ки он чизеро намегӯянд, ки онҳо мехоҳанд. Агар ин осон мебуд, Худо намегузошт, ки даҳҳо нафар вақт ва захираҳояшонро барои навиштани он чизе, ки дар Китобҳои Муқаддас дар маҷмӯъ омадааст, сарф кунанд. Ва барои онҳое, ки даъво доранд, ки китобҳои қадимӣ бекор шудаанд, ман мехоҳам матнҳоеро иқтибос кунам, ки дар китобҳои муқаддаси навтар ёфт мешаванд.

Рӯҳулқудс тавассути Павлус мегӯяд: «Зеро ҳар чи дар рӯзҳои гузашта навишта шудааст, барои таълими мо навишта шудааст, то ки мо тавассути тобоварӣ ва тасаллӣ аз Китобҳои Муқаддас умед дошта бошем.» Румӣён 15:4.

Ва: «Хушбахтона он касе, ки мехонад ва хушбахтона онҳое, ки суханони ин паёмро мешунаванд ва ба он чи дар он навишта шудааст, амал мекунанд, зеро вақт наздик аст.» Ваҳй 1:3.

«Дар бораи худ ва таълим эҳтиёт бош; дар инҳо пойдор бош; зеро бо ин кор ту ва онҳое, ки туро мешунаванд, наҷот хоҳӣ ёфт». 1 Тимӯти 4:16.

Аҳ, пас таълим вуҷуд дорад? Кадом таълим? Оё бовар кардан ба Устод Исо кофӣ нест? Тасаввур кунед, агар як шогирд бигӯяд, ки ба устодаш (муаллимаш) бовар дорад, вале барои аз худ кардани таълимоти ӯ талош намекунад.
Ҷустуҷӯ кардани Ӯ маънои ёфтани шахси Исоро надорад, балки шахси ҳуқуқии Ӯ, яъне Масеҳ, Каломи Худоро дорад, ки бо фармонҳояш, Даҳфармон, мувофиқат мекунад. Аз ин ҳама фаҳмиши талаботи дигари Худо маншаъ мегирад. Зеро Калом нур ва чароғ аст. Масалҳо 6:23. Ва инҳо барои пойҳо ва барои роҳ мебошанд. Забур 119:105.

Аз ин рӯ, ба тавре ҷустуҷӯ кунед, ки ёбед, зеро бисёриҳо ҷустуҷӯ хоҳанд кард, вале дарро ва роҳро нахоҳанд ёфт, ба хотири фиреби нависандагон ва фарисиён, ки калиди илм ва донишро гирифтаанд, вале на худашон ворид мешаванд ва на ба онҳое, ки мехоҳанд ворид шаванд, иҷозат медиҳанд. Матто 11:49-52.

Гуарауш, Сан-Паулу, 06/06/2026

Оли Престес
Миссионер

oliprest

oliprest
Enviado por oliprest em 13/06/2026


Comentários


Imagem de cabeçalho: raneko/flickr