Կան նրանք, ովքեր իրենց քրիստոնյա են համարում և հավատում են, որ Սինայի լեռան վրա Աստծո կողմից տրված Օրենքը նախատեսված էր բացառապես Իսրայելի ժողովրդի համար։

Բայց սա բիբլիական չէ, ուստի ոչ էլ աստվածային է։Քանզի Աստծո Օրենքը չի ստեղծվել միայն այդ ժամանակ։ Այն գոյություն ուներ դեռ մինչև Երկրի ստեղծումը։ Նույնիսկ Աբրահամը պահեց այն, և Աստված ինքն վկայեց դրա մասին, ինչպես տեսնում ենք այստեղ՝

«որովհետև Աբրահամը լսեց իմ խոսքը և պահեց իմ պատվիրանները, իմ կարգադրությունները, իմ կանոնները և իմ օրենքները» (Ծննդոց 26:5)։

Հետաքրքիր է, որ նրանք, ովքեր առաջ են քաշում այն փաստարկը, թե նոր շնորհքի դարաշրջանում քրիստոնյաները պարտավոր չեն պահպանել կամ ենթարկվել Աստծո Օրենքին, այդ պնդումը հիմնավորում են բացառապես Աստծո Օրենքի չորրորդ պատվիրանով, որը վերաբերում է շաբաթ օրվա սրբացմանը։

Չորրորդ պատվիրանին ենթարկվելուց խուսափելու մեկ այլ փաստարկ է այն պնդումը, որ մարդկանց «Հին Կտակարան» կոչածը չեղարկված է։ Սակայն նրանք ասում են, որ Աստվածաշունչը Աստծո Խոսն է, չնայած Հիսուսն ասել է. «Երկինք և երկիր կանցնեն, բայց իմ խոսքերը ոչ մի ժամանակ չեն անցնի» (Մատթեոս 24:35)։

Աստծո օրենքը տրվեց Իսրայելի ազգին որպես Նրա ուխտ այդ ազգի հետ՝ ծառայելով որպես օրենսդրական հիմք։ Մյուս սովորական օրենքները տրվեցին հրեշտակների միջոցով Մովսեսին, և դրանցում պարունակվող կարգադրությունները պետք է պահպանվեին սահմանափակ ժամանակով։

Դրա համար էլ Եփեսացիների գրքում գրված է.

«Քրիստոսը չեղյալ հայտարարեց պատվիրանների օրենքը՝ կանոնադրություններով սահմանված, որպեսզի երկուսից մեկ նոր մարդկություն ստեղծի Իր մեջ և այդպիսով խաղաղություն հաստատի» (Եփեսացիներ 2:15)։

Այնուամենայնիվ, Աստված Ինքն է ասում, որ երբեք չի մերժի այն, ինչ Իր բերանից դուրս է եկել։ Եվ սա վերաբերում է միակ բանին, որը Նա բարձրաձայն ասաց Եգիպտոսից դուրս եկած ժողովրդին, որը խառն բազմություն էր, ոչ միայն եբրայեցիներից բաղկացած։ Տես՝

«Տիրոջ հրեշտակը ելավ Գիլգալից դեպի Բոկիմ և ասաց. "Ես ձեզ հանեցի Եգիպտոսից և բերեցի այն երկիրը, որի մասին երդվել էի տալ ձեր հայրերին. Ես ասացի. «Ես երբեք չեմ խախտի իմ ուխտը ձեզ հետ»։ Դատավորներ 2:1։

Եվ Նրա ուխտը բաղկացած է Տասնաբանից։ Տես՝

«Այնժամ Նա հայտարարեց Իր ուխտը, որ հրամայել էր ձեզ՝ Տասնաբանն, և գրեց դրանք երկու քարե տախտակների վրա»։ Երկրորդ օրենք 4:13։Եվ եթե սա բավարար չէր, Աստված ասում է այսպես.

«Ամբողջ գործի վերջը այս է՝ վախեցիր Աստծուց և պահիր Նրա պատվիրանները, որովհետև այս է ամեն մարդու պարտականությունը»: Եկեղեցականաց 12:13։

Օրհնություն է հանգստանալ այն օրը, երբ Աստված դադարեցրեց վեց օրում կատարած Իր գործը, և հենց դրա համար Իր օրհնությունը տվեց շաբաթ օրվան։ Եվ յուրաքանչյուրը, ով նույնպես հանգստանում է այդ օրը, օրհնված է Աստծուց։

Ուստի ձեր պարտքն է նույնպես հանգստացնել ձեր հոգին ու հոգին բոլոր ծառայական և աշխարհիկ աշխատանքներից։

Գուարուլյոս, Սան Պաուլու, 28/05/2926

Օլի Պրեստես
Միսիոներ