1 – Որովհետև ինքը Աստված է մեզ պատվիրել այն սուրբ պահել։ Իր խոսքն է՝
«Հիշիր շաբաթ օրը՝ սուրբ պահելու համար։
Վեց օր աշխատիր և անիր քո բոլոր գործերը։ Իսկ յոթերորդ օրը՝ քո Տեր Աստծո շաբաթն է։ Մի՛ անիր որևէ գործ՝ ոչ դու, ոչ քո որդին, ոչ քո դուստրը, ոչ քո ծառան, ոչ քո ծառայուհին, ոչ քո անասունները և ոչ էլ քո դարպասների ներսում գտնվող օտարը։
Քանզի վեց օրում Տերը ստեղծեց երկինքը և երկիրը, ծովը և դրանց մեջ եղած ամենը, իսկ յոթերորդ օրը հանգստացավ. այդ պատճառով Տերը օրհնեց շաբաթ օրը և սրբացրեց այն։ Ելք 20:8–11։

2 – Քանզի այն նշան է Աստծո և Իր ժողովրդի միջև։«Եվ պահեք իմ շաբաթները սուրբ, և դրանք նշան կլինեն իմ ու ձեր միջև, որպեսզի իմանաք, որ ես՝ Տեր Աստվածն եմ» (Եզեկիել 20:20):

3 – Քանի որ դա ստեղծման հիշատակն է:
«Եվ երբ Աստված ավարտեց յոթերորդ օրը իր գործը, որ կատարել էր, հանգստացավ յոթերորդ օրը իր բոլոր գործերից, որ կատարել էր» (Ծննդոց 2:2):

4 – Քանի որ Աստված հանգստացավ դրա մեջ։
«Եվ երբ Աստված յոթերորդ օրը ավարտեց Իր գործը, որ կատարել էր, հանգստացավ յոթերորդ օրը Իր բոլոր գործերից, որոնք Նա կատարել էր։ Եվ Աստված օրհնեց յոթերորդ օրը և սրբացրեց այն, որովհետև դրա մեջ Նա հանգստացավ Իր բոլոր գործերից, որոնք Աստված ստեղծել և արարել էր»։ Ծննդոց 2:2-3։

5 – Որովհետև Աստված օրհնեց և սրբացրեց շաբաթ օրը։
«Եվ Աստված օրհնեց յոթերորդ օրը և սրբացրեց այն, որովհետև այն օրն Աստված հանգստացավ Իր բոլոր գործերից, որոնք Աստված ստեղծել և արարել էր» (Ծննդոց 2:3)։

6 – Քանի որ այն Աստծո արդարության մի մասն է։
«Քո պատվիրանները արդարություն են» Սաղմ. 119:172, առաջին մասը։

7 – Քանի որ այն Աստծո օրենքի անբաժանելի մասն է։
«Հիշիր շաբաթ օրը՝ սրբացնելու այն։ Վեց օր աշխատիր և անիր քո բոլոր գործերը։ Իսկ յոթերորդ օրը՝ քո Տեր Աստծո շաբաթն է։ Մի՛ անիր որևէ գործ, ոչ դու, ոչ քո որդին կամ քո դուստրը, ոչ քո ծառան, ոչ քո ծառայողուհին, ոչ քո անասունները, ոչ էլ քո դարպասների ներսում գտնվող օտարը։
Քանզի վեց օրում Տերը ստեղծեց երկինքը, երկիրը, ծովը և դրանցում եղած ամենը, իսկ յոթերորդ օրը հանգստացավ. այդ պատճառով Տերը օրհնեց շաբաթ օրը և սրբացրեց այն։» Ելք 20:8–11.

8 – Քանզի ով պահում է այն, օրհնված է։
«Բարեբեր է այն մարդը, որ այսպես է վարվում, և մարդու որդին, որ ամուր բռնում է այն. որ պահպանում է իրեն՝ չանարգելու շաբաթը, և զսպում է իր ձեռքը՝ չանելու որևէ չարիք» (Ես. 56:2):

9 – որովհետև սա Տիրոջ սուրբ օրն է։
«Եթե քո ոտքը պահես շաբաթը չխախտելուց, իմ սուրբ օրը քո անձնական գործերով չանցկացնելուց, շաբաթը հաճելի անվանես, Տիրոջ սուրբ օրը՝ պատվավոր, և պատվես այն՝ չհետևելով քո սեփական ճանապարհներին, ոչ էլ փնտրելով քո սեփական կամքը կամ արտասանելով քո սեփական խոսքերը, այնժամ դուք հաճույք կստանաք Տիրոջից, և Ես ձեզ կբերեմ երկրի բարձր տեղերով, և կկերակրեմ ձեզ ձեր հայր Յակոբի ժառանգությամբ, որովհետև Տիրոջ բերանն է խոսել» (Ես. 58:13-14):

10 – Որովհետև Աստծո օրենքը հավիտենական է:«Քո արդարությունը հավիտենական արդարություն է, և քո օրենքը ճշմարտություն է» (Սաղմոս 119:142):

11 – Որովհետև ով գործադրում է Աստծո արդարությունը, արդար է, ինչպես որ Նա արդար է:
«Երեխաներ, թող ոչ ոք ձեզ չխաբի։ Ով գործադրում է արդարությունը, արդար է, ինչպես որ Նա արդար է» (1 Հովհաննես 3:7):

12 – Քանի որ շաբաթ օրը փայտահատում բռնված մարդու համար Աստված հրամայեց մահապատժի ենթարկել նրան։
«Երբ Իսրայելացիները անապատում էին, նրանք գտան մի մարդու, որը շաբաթ օրը փայտ էր հավաքում։ Եվ նրանք, ովքեր նրան փայտ հավաքելիս գտան, բերեցին նրան Մովսեսի ու Ահարոնի մոտ և ամբողջ ժողովի առջև։ Եվ նրան պահակության տակ առան, որովհետև դեռ չէր որոշվել, թե ինչ անել նրա հետ։ Այնժամ Տերը ասաց Մովսեսին. «Այդ մարդը անշուշտ պիտի մեռնի. ամբողջ ժողովուրդը թող նրան քարկոծի բանակից դուրս»: Եվ ամբողջ ժողովուրդը նրան դուրս հանեց բանակից և քարկոծեց, և նա մեռավ, ինչպես Տերը հրամայել էր Մովսեսին։ Թվեր 15:32–36։

13 – որովհետև նրանց միջոցով մենք կյանք ունենք։
«Բայց Իսրայելի տունը անապատում ապստամբեց ինձ դեմ. նրանք իմ հրամաններով չգնացին, և մերժեցին իմ օրենքները, որոնցով, եթե մարդ պահի դրանք, կենդանի կմնա, և մեծապես պղծեցին իմ շաբաթները. և ես ասացի, որ անապատում կթափեմ իմ բարկությունը նրանց վրա, որ ոչնչացնեմ նրանց։» Եզեկ. 20:13։

14 – Քանզի Նա Աստծո ճշմարտությունն է։
«Օրենքդ ճշմարտություն է»։ Սաղմ. 119:142, երկրորդ մասը։

15 – Շաբաթի խախտման պատճառով Աստված Իր բարկությունը թափեց Իսրայելի ժողովրդի վրա։
«Բայց նրանց որդիներն էլ ապստամբեցին իմ դեմ. նրանք չգնացին իմ հրամաններով, ոչ էլ պահպանեցին իմ կանոնները՝ դրանք կատարելու համար, որոնցով, եթե մարդն դրանք կատարի, ապրի դրանցով. նրանք պղծեցին իմ շաբաթները. այդ պատճառով ես ասացի, որ իմ բարկությունը կթափեմ նրանց վրա, որ անապատում իմ զայրույթը նրանց վրա կատարեմ։» «Քանզի նրանք չկատարեցին իմ հրամանները, մերժեցին իմ կանոնները և պղծեցին իմ շաբաթները, և նրանց աչքերը հառված էին իրենց հայրերի կուռքերին։» Եզեկիել 20:21 և 24։

16 – Աստծո տված պատվիրանում ասվում է.
«Շաբաթ օրը ձեր տներից ոչ մի բեռ չհանեք և ոչ մի գործ մի՛ արեք, այլ սուրբ պահեք շաբաթ օրը, ինչպես որ պատվիրեցի ձեր հայրերին» (22-րդ հատված):

17 – Նեեմիան հիշեցրեց ժողովրդին, որ շաբաթ օրը խախտելու պատճառով Աստված բարկացած էր նրանց հայրերի վրա:
«Այդ օրերին ես տեսա Հուդայում ոմանց, որոնք շաբաթ օրը ոտքով ոտք էին տալիս գինու մամռակներին և բերում փունջներ, որոնք ձիերին էին բեռնում; ինչպես նաև գինի, խաղող ու թուզ և ամեն տեսակ բեռներ, որոնք շաբաթ օրը Երուսաղեմ էին բերում; և ես հանդիմանեցի նրանց այն օրը, երբ նրանք վաճառում էին սնունդ։ Երուսաղեմում բնակվում էին նաև թիրացիներ, որոնք շաբաթ օրը հրեաներին և Երուսաղեմին վաճառում էին ձուկ և ամեն տեսակ ապրանքներ։ Ես դիմեցի Հուդայի ազնվականներին և ասացի. «Ի՞նչ չարիք եք անում՝ պղծելով շաբաթը։ Չէ՞ որ ձեր հայրերն էլ նույնն արեցին, և մեր Աստված այս բոլոր աղետները չբերե՞ց մեզ և այս քաղաքին։ Եվ դուք էլ ավելացնում եք Իսրայելի նկատմամբ Նրա բարկության կրակը՝ խախտելով շաբաթը։ Ուստի, երբ շաբաթից առաջ ստվերը արդեն ընկել էր Երուսաղեմի դարպասների վրա, ես հրամայեցի փակել դարպասները և պատվիրեցի, որ դրանք չբացվեն մինչև շաբաթվա ավարտը, և իմ ծառաներից մի քանիսին կանգնեցրի դարպասների մոտ, որպեսզի շաբաթ օրը ոչ մի բեռ չմտնի։» Նեեմիա 13:15–19։

18 – Իսկ Հեբրայեցիների նամակի հեղինակը նրա մասին է խոսում, հորդորելով մեզ մտնել այդ հանգիստ, որպեսզի չընկնենք անհնազանդության նույն օրինակին։
«Ուստի երկյուղենք, որ գուցե, նրա հանգստի մեջ մտնելու խոստմանը հետ մնալով, ձեզնից որևէ մեկը պակաս գտնվի։ Իրանց պես մեզ էլ ավետիս հռչակվեց, սակայն լսած խոսքը նրանց չօգնեց, որովհետև այն չէր միախառնվել նրանց հավատքի հետ, ովքեր լսեցին այն։ Իսկ մենք, որ հավատացել ենք, մտնում ենք այդ հանգիստը, ինչպես որ նա ասել է. «Ուստի ես իմ բարկության մեջ երդվեցի. "Նրանք չեն մտնի իմ հանգիստը"—չնայած նրա գործերը ավարտված էին աշխարհի հիմնադրումից ի վեր»: Իսկ մի տեղ նա յոթերորդ օրվա մասին ասում է. «Եվ Աստված յոթերորդ օրը հանգստացավ իր բոլոր գործերից»: Եվ նորից այս հատվածում՝ «Նրանք չեն մտնի իմ հանգիստը»։ Ուստի, քանի որ որոշների համար դեռ մնում է մտնել այն, և նրանք, որոնց առաջին անգամ ավետիսը հռչակվեց, անհնազանդության պատճառով չմտան, նա կրկին մի օր է սահմանում՝ «Այսօր», Դավթի միջոցով շատ տարիներ անց ասելով, ինչպես գրված է. «Այսօր, եթե նրա ձայնը լսեք, մի՛ կարծրացրեք ձեր սրտերը»։ Սակայն եթե Յեշուան նրանց հանգիստ տար, նա չէր խոսի հետո մեկ այլ օրվա մասին։ Այսպիսով, Աստծո ժողովրդի համար մնում է շաբաթական հանգիստը։ Որովհետև ով իր հանգիստն է մտնում, նա ևս հանգստանում է իր գործերից, ինչպես որ Աստված՝ Իր գործերից։ Ուստի եկեք ջանանք մտնել այդ հանգիստը, որպեսզի ոչ ոք չընկնի անհնազանդության նույն օրինակին։» Եբր. 4:1–11։

19 – Քանի որ սա Հիսուսի սովորությունն էր։
«Եւ երբ նա եկավ Նազարեթ, ուր մեծացել էր, սովորության համաձայն շաբաթ օրը ժողովարան մտավ եւ ոտքի ելավ ընթերցելու համար։» Ղուկաս 4:16։

20 – Քանի որ Պողոսը, հեթանոսների առաքյալը, նույնպես հետևում էր նույն սովորությանը։«Եվ նրանք, թողնելով Պերգան, եկան Պիսիդիայի Անտիոք և, մտնելով սինագոգա շաբաթ օրը, նստեցին»։ Գործք 13:14։
«Եվ երբ հրեաները դուրս եկան սինագոգայից, հեթանոսները աղաչում էին, որ այս բաները հաջորդ շաբաթ օրը նրանց համար ևս կարդացվեն»։ Գործք 13:42։

21 – Քանզի սա այն օրն է, որը պահպանում էր վաղ եկեղեցին։
«Մովսեսի մասին դարեր ի վեր ամեն քաղաքում քարոզողներ կան, և ամեն շաբաթ նրա գրքերը ընթերցվում են սինագոգաներում» (Գործք 15:21)։«Եվ Պողոսը, ինչպես իր սովորությունն էր, գնաց նրանց մոտ, և երեք շաբաթ շարունակ նրանց հետ բանավեճ էր վարում Գրքերից» (Գործք 17:2):
«Եվ ամեն շաբաթ նա վիճում էր ժողովարանում և համոզում թե՛ հրեաներին, թե՛ հույներին» (Գործք 18:4):

22 – Որովհետև ով շաբաթը չի պահում, անգամ եթե պահում է մյուս բոլոր պատվիրանները, մեղավոր է համարվում դրանց բոլորի խախտման մեջ։
«Որովհետև ով ամբողջ օրենքը պահում է, բայց մի կետում սայթաքում է, դառնում է մեղավոր բոլորի առջև»։ Հակոբոս 2:10։

Օլի Պրեստես
Միսիոներ
oliprest