1 – Таму што Сам Бог запавядаў нам свяціць яго. Бо Ён сказаў:
«Памятай дзень суботы, каб свяціць яго.
Шэсць дзён працуй і рабі ўсе свае справы. Але сёмы дзень — субота Гаспода, Бога твайго; не рабі ніякай працы ні ты, ні сын твой, ні дачка твая, ні раб твой, ні рабыня твая, ні жывёла твая, ні чужынец, які жыве ў тваіх варотах.
Бо за шэсць дзён Гасподзь стварыў неба і зямлю, мора і ўсё, што ў іх, а на сёмы дзень Ён супакоіўся; таму Гасподзь благаславіў дзень суботы і асвяціў яго». Вых. 20:8–11.

2 – Бо гэта знак паміж Богам і Яго народам.«І захоўвайце мае суботы, бо гэта — знак паміж мной і вамі, каб вы ведалі, што Я — Гасподзь, Бог ваш». Езэк. 20:20.

3 – Таму што гэта памяць пра стварэнне.
«І калі Бог скончыў у сёмы дзень справу, якую рабіў, Ён супакоіўся ў сёмы дзень ад усёй справы, якую зрабіў». Быц. 2:2.

4 – Таму што ў гэты дзень Бог спачыў.
«І калі Бог скончыў на сёмы дзень справу, якую Ён зрабіў, то спачыў на сёмы дзень ад усёй справы, якую Ён зрабіў. І Бог благаславіў сёмы дзень і асвяціў яго, бо ў гэты дзень Ён спачыў ад усёй справы, якую Бог стварыў і зрабіў». Быц. 2:2-3.

5 – Таму што Бог благаславіў і асвяціў дзень суботы.
«І благаславіў Бог сёмы дзень, і асвяціў яго, бо ў гэты дзень Ён супакоіўся ад усёй сваёй працы, якую Бог стварыў і зрабіў». Быц. 2:3.

6 – Таму што гэта частка Божай праведнасці.
«Запаведзі Твае — праўда». Псалм 119:172, першая частка.

7 – Таму што гэта неад'емная частка Божага закона.
«Памятай дзень суботы, каб свяціць яго. Шэсць дзён працуй і рабі ўсе свае справы. Але сёмы дзень — субота Гаспода, Бога твайго; не рабі ніякай працы ні ты, ні сын твой, ні дачка твая, ні раб твой, ні рабыня твая, ні жывёла твая, ні чужынец, які ў варотах тваіх.
Бо за шэсць дзён Гасподзь стварыў неба і зямлю, мора і ўсё, што ў іх, а на сёмы дзень Ён спачыў; таму Гасподзь благаславіў дзень суботы і асвяціў яго». Вых. 20:8–11.

8 – Бо благаслаўлёны той, хто захоўвае яго.
«Блаславёны чалавек, які робіць гэта, і сын чалавечы, які трымаецца гэтага; які стрымлівае сябе ад парушэння суботы і не дае руцэ сваёй рабіць ніякага зла». Іс. 56:2.

9 – Бо гэта дзень святы Гасподні.
«Калі ты стрымаеш нагу тваю ад парушэння суботы, ад выканання сваёй волі ў дзень святы мой, і назавеш суботу асалодай, а дзень святы Гасподні — пачэсным, і ўшануеш яго тым, што не будзеш ісці сваімі дарогамі, ні шукаць выканання сваёй волі, ні гаварыць сваіх слоў, тады вы будзеце цешыцца Госпадам, і Я ўсаджу вас на ўзвышшы зямлі, і насычу вас спадчынай айца вашага Якуба; бо вусна Госпада сказаў гэта». Іс. 58:13 і 14.

10 – Бо закон Божы вечны.«Праўда Твая — праўда вечная, і закон Твой — праўда». Псалм 119:142.

11 – Бо хто выконвае Божую праўду, той праведны, як і Ён праведны.
«Дзеці малыя, няхай ніхто вас не падмане. Той, хто выконвае праўду, праведны, як і Ён праведны». 1 Яна 3:7.

12 – Бо за парушэнне суботы Бог загадаў пакараць смерцю чалавека, які быў злоўлены на збіранні дроў у той дзень.
«І вось, калі сыны Ізраіля былі ў пустыні, яны знайшлі аднаго чалавека, які збіраў дровы ў дзень суботы. І тыя, хто знайшоў яго з дровымі, прывялі яго да Маісея і Аарона і да ўсяго сходу. І пасадзілі яго пад варту, бо яшчэ не было вырашана, што з ім рабіць. Тады Гасподзь сказаў Маісею: «Той чалавек несумненна павінен памерці; уся грамада няхай пабіе яго камянямі па-за лагерам». І ўся грамада вывела яго па-за лагер і пабіла камянямі, і ён памёр, як Гасподзь загадаў Маісею». Лічбы 15:32–36.

13 – Бо праз іх мы маем жыццё.
«Але дом Ізраэля бунтаваў супроць Мяне ў пустыні; яны не хадзілі паводле маіх уставаў і адкінулі мае пастановы — якія, калі чалавек захоўвае, жыве праз іх — і вельмі зневажалі мае суботы; і Я сказаў, што вылью гнеў Мой на іх у пустыні, каб знішчыць іх». Езэк. 20:13.

14 – Бо Ён ёсць ісціна Божая.
«Закон Твой — ісціна». Псалм 119:142, другая частка.

15 – З-за парушэння суботы Бог выліў гнеў Свой на народ Ізраэля.
«Але і дзеці паўсталі супраць Мяне; яны не хадзілі па Маіх уставах і не захоўвалі Маіх законаў, каб выконваць іх — якімі, калі чалавек іх выконвае, жыве па іх — і зневажалі Мае суботы; таму Я сказаў, што вылью гнеў Мой на іх, каб здзейсніць гнеў Мой над імі ў пустыні». «Бо яны не выконвалі маіх прадпісанняў, адкінулі мае законы і зняважылі мае суботы; і вочы іхнія былі ўкіраваны да ідалаў іхніх бацькоў». Езэк. 20:21 і 24.

16 – Бо ў дадзеным Богам настаўленні сказана:
«Не выносьце ніякага грузу з вашых дамоў у дзень суботы, і не рабіце ніякай працы; але свяціце дзень суботы, як Я запавядаў вашым айцам». р. 22.

17 – Бо Неемія нагадаў народу, што з-за іх парушэння суботы Бог быў гнеўны на іхніх айцоў.
«У тыя дні я бачыў у Юдэі, як некаторыя тапталі вінаграднікі ў вінаточарцы ў суботу і прыносілі снапы, якія насілі на аслах; а таксама віно, вінаград і фігі і ўсялякія цяжары, якія яны прыносілі ў Ерусалім у суботу; і я выказаў ім сваё папраўленне ў той дзень, калі яны прадавалі прадукты. У Ерусаліме таксама жылі тырцы, якія прыносілі рыбу і ўсялякія тавары, і прадавалі іх у суботу іўдзеям і ў Ерусаліме. Таму я выступіў супраць іўдзейскіх вельмож і сказаў ім: «Чаму вы робіце гэтае зло, аскверняючы суботу? Хіба не так рабілі і вашы бацькі, і хіба не навяла наша Бог усяго гэтага гора на нас і на гэты горад? А вы ж яшчэ дадаяце да агню яго гневу на Ізраіля, парушаючы суботу. Таму, калі ценяў ужо дакранулася да брамаў Ерусаліма перад суботай, я загадаў зачыніць брамы і распарадзіўся, каб іх не адчынялі аж пасля суботы. Я таксама паставіў некаторых з маіх слуг ля брамаў, каб ніводная ноша не ўваходзіла ў дзень суботы. Нер. 13:15–19.

18 – Бо аўтар Паслання да Габрэяў гаворыць пра яго, заклікаючы нас увайсці ў той спакой, каб мы не ўпалі ў тую ж заканамернасць непаслушэнства.
«Таму будзем баяцца, каб, можа, апынуўшыся па-за абяцаннем увайсці ў ягоны спакой, хто-небудзь з вас не быў знаходны недагодным. Бо нам, як і ім, была абвешчана добрая навіна, але слова, якое яны пачулі, не прынесла ім карысці, бо не было змешана з вераю ў тых, хто чуў яго. Бо мы, якія паверылі, і ўваходзім у той спакой, як Ён сказаў: «Таму Я пакляўся ў гневе Маім: "Яны не ўвойдуць у спакой Мой" — хоць справы Ягоныя былі скончаны ад стварэння свету». Бо ў адным месцы Ён кажа пра сёмы дзень: «І адпачыў Бог у сёмы дзень ад усіх спраў Сваіх». І зноў у гэтым месцы: «Яны не ўвойдуць у мой спакой». Таму, паколькі некаторым застаецца ўвайсці ў яго, а тым, каму спачатку была абвешчана добрая навіна, не ўвайшлі з-за непаслушэнства, ён зноў вызначае пэўны дзень — «сёння», кажучы праз Давіда праз доўгі час, як напісана: «Сёння, калі вы пачуеце яго голас, не зацвярдзеце сэрцаў вашых». Бо калі б Ісус Навін даў ім спакой, то ён не гаварыў бы пра іншы дзень пасля гэтага. Таму для народа Божага застаецца шабатны супакой. Бо хто ўвайшоў у ягоны супакой, той і сам супакоіўся ад сваіх прац, як і Бог ад сваіх. Дык жа імкнемся ўвайсці ў гэты супакой, каб ніхто не ўпаў у тое ж самае становішча непаслушэнства». Евр. 4:1–11.

19 – Таму што так было звычаем Ісуса.
«І калі ён прыйшоў у Назарэт, дзе ён выгадаваўся, то, паводле свайго звычаю, увайшоў у сінагогу ў суботу і стаў чытаць». Лукі 4:16.

20 – Таму што Павел, апостал язычнікаў, таксама прытрымліваўся таго ж звычаю.«І, пакінуўшы Пергу, яны прыйшлі ў Антыёхію Пісідыйскую; і, увайшоўшы ў сінагогу ў суботу, селі». Дзеі 13:14.
«І калі яўрэі выйшлі з сінагогі, язычнікі прасілі, каб гэтыя словы былі сказаны ім і ў наступную суботу». Дзеі 13:42.

21 – Бо гэты дзень захоўвала ранняя царква.
«Бо пра Маісея з даўніх часоў у кожным горадзе ёсць тыя, хто прапаведуе яго, і кожнага суботы ён чытаецца ў сінагогах». Дзеі 15:21.«Павел жа, як і было ў яго звычаем, пайшоў да іх і на працягу трох субот разважаў з імі з Пісання». Дзеі 17:2.
«І кожнай суботы ён разважаў у сінагозе і пераконваў і юдэяў, і грэкаў». Дзеі 18:4.

22 – Бо хто захоўвае ўвесь закон, але спатыкаецца ў адным, становіцца вінаватым ва ўсім.
«Бо хто захоўвае ўвесь закон, але спатыкаецца ў адным, становіцца вінаватым ва ўсім». Якуба 2:10.
Олі Прэстэс

Місіянер
oliprest